De wereld is platter geworden, zoals de Amerikaanse columnist Thomas Friedman het noemt: wat iemand hier doet kan negatieve gevolgen hebben voor mensen aan de andere kant van de aarde. Of zoals Rob Wijnberg, essayist en columnist van de nrc.next, de globalisering uitlegt: Wie in een energieverspillende SUV rijdt, draagt bij aan het klimaatprobleem en is misschien wel medeveroorzaker van een overstroming in Bangladesh. Of neem de kredietcrisis: dat Amerikaanse bankiers uit hebzucht ongedekte hypotheken hebben verstrekt, heeft uiteindelijk ook Nederlandse banken en beurzen in ernstige problemen gebracht.

In mijn visie vraag ik mij af wat de maatschappelijke verantwoordelijk is van de journalistiek in onze platte wereld. Het debat over ethiek en verantwoordelijkheid van de journalistieke professie, is over de hele lengte van mijn opleiding gevoerd. Daar is echter nooit een eenduidig antwoord uit voortgekomen. Mijn idee over de maatschappelijke verantwoordelijkheid die je als journalist wel of niet hebt, is beïnvloed door de visie die ik heb op de wereld. Een kosmopolitische visie die ik onder andere heb gevormd door mijn stages, minor in Zuid-Afrika en mijn specialisatie in mensenrechten en conflictdynamica.

De stelling van mijn visie luidt: als de journalistieke professie een maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft, zal de journalistiek in de huidige risico maatschappij dan een concept van kosmopolitisme kunnen en moeten uitdragen?

Lees hier hoe ik mijn visie heb onderbouwd en wat mijn conclusie is op de stelling.

Terug naar introductiepagina