| Nederlanders. In de laatste rit snelde deItaliaan Enrico Fabris naar de
bronzen plak, enkele tienden sneller dan Verheijen. Het zilver van Kramer
mocht er zijn voor een schaatser, die pas vorig jaar debuteerde op internationaal niveau.
Maar het grote talent, wereldkampioen bij de junioren, had diep in zijn hart
waarschijnlijk op meer gerekend. Net als Carl Verheijen, die bij wellicht een van zijn
laatste kansen op olympische roem finishte als vierde. De Italiaanse held Enrico Fabris
greep het brons net voor hem weg.
Over
het ijs en de omstandigheden werd veel gesproken. Enkele uren voor de wedstrijd gooide de
organisatie het dweilschema om, waardoor de Nederlanders Kramer en Verheijen kort na de
pauze in actie kwamen. Dat was wellicht een nadeel. Bovendien kon de later startende
Hedrick rijden met de tijd van de TVM'ers in zijn achterhoofd. Sven Kramer en Carl
Verheijen hijgen uit na de 5000 meter. Kramer is niet blij met zijn zilveren medaille.
Maar
Hedrick deed gewoon wat hij had beloofd, goud winnen, in elk geval op de 5000 meter.
Daarom zette hij indertijd het inline-skating, waarin hij veelvoudig wereldkampioen was,
opzij. Olympische roem, daar ging het om. De pupil van de Nederlandse coach Bart Schouten
heeft wat hij wenste, maar wil meer. Tenminste drie keer goud is voor de rasoptimist een
serieuze optie.
Ook
over het ijs van de Lingotto Oval werd veel gediscusieerd. Toch was de tijd van Hedrick
(6.14,68) maar een fractie boven het olympisch- en (destijds) wereldrecord van Jochem
Uytdehaage (6.14,66), dat hij vier jaar eerder op het superijs van Salt Lake vestigde bij
zijn gouden race.
Voor
Verheijen zal de klap hard zijn aangekomen. Een versnelling van Fabris in de slotronden
kostte hem de bronzen medaille. Bob de Jong, in een direct duel verwikkeld met Hedrick,
eindigde als zesde. Dat was minder desastreus dan vier jaar eerder, toen hij bij zijn
olympische races in Salt Lake volledig door het ijs zakte.
(bron: ANP; 11-2-2006) |
