| De emoties spatten van haar gezicht. Bijna 33 jaar, aan het einde
van een lange, succesvolle loopbaan greep Michaela Dorfmeister woensdag op de skipiste van
het bewolkte San Sicario eindelijk olympisch goud. „Van de stress heb ik twee dagen
niet kunnen slapen, maar de jacht op deze medaille heeft me de laatste jaren op de been
gehouden”, zei de Oostenrijkse routinier na haar zege op de afdaling. Dorfmeister
had al een volle prijzenkast met twee wereldtitels, 26 wereldbekerzeges en eindzeges in
|
|
 |
| de diverse wereldbekerklassementen. Olympisch goud
ontbrak echter nog. Ze was er in Nagano, acht jaar geleden, al een keer heel dicht bij. De
Amerikaanse Picabo Street beroofde haar destijds op de super-G met 0,01 seconde van die
plak. Woensdag volgde een emotionele ontlading. Grote tranen rolden over
haar wangen. Dorfmeister kondigde deze winter haar afscheid aan. Zestien seizoenen maakte
ze deel uit van het skicircuit, waarin ze geenszins een saaie was. De wilde haardos, die
de afgelopen jaren alle kleuren van de regenboog heeft gehad, was haar handelskenmerk. De
ratten Cindy en Columbus waren jarenlang haar trouwe metgezellen tijdens de wedstrijden
over de hele wereld.
'Dorfi', zoals ze in eigen land liefkozend wordt genoemd, slaagde woensdag waar
eerder haar landgenoten Michael Walchhofer en Benjamin Raich op de skipistes in Sestriere
faalden. Het eerste Oostenrijkse skigoud op de twintigste Winterspelen werd jubelend
ontvangen. Zeker omdat het Alpenland op de afdaling bij de vrouwen al zo lang op olympisch
goud zat te wachten. Annemarie Moser-Pröll was de laatste in Lake Placid, 26 jaar
geleden.
(bron: Telegraaf; 15-2-2006) |
