DUO-GEDICHT VAN WILLEM & LIA

 

.

 

Voelend de roos

 

 

Doornen zijn het levenspad

Obstakels kan ik overwinnen

De wortels zijn het ontstaan

Kleurrijk wil ik je beminnen

 

 

Die liefdeskleuren vang ik op

Alle bloemgeuren zullen verbleken

Alleen de roos is te vergelijken

Zijn vorm als liefdesteken

 

 

De zon staat zover van ons af

Daar zullen we ons niet naar richten

Ik voel méér gloed in al mijn ledematen

Meer dan ik ooit kan dichten

 

 

Woorden zullen nooit vertalen

hoe onze liefde is gegroeid

En dat zal altijd zo blijven

ook al is de roos uitgebloeid

 

 

Maar voelend blijft de roos, het vuur

- twee gedachten, één gevoelen -

dat brandend stroomt door zielen

Door twee harten, één bedoelen

 

 

 

 

 

Deze berg heeft Willem op 1 maart 2005  voor mij gemaakt.

Hij las dat ik door de griep geveld was.

Kei lief he?