|
DUO-GEDICHT VAN WILLEM & LIA |

|
.
Voelend
de roos Doornen
zijn het levenspad Obstakels
kan ik overwinnen De
wortels zijn het ontstaan Kleurrijk
wil ik je beminnen Die
liefdeskleuren vang ik op Alle
bloemgeuren zullen verbleken Alleen
de roos is te vergelijken Zijn
vorm als liefdesteken De
zon staat zover van ons af Daar
zullen we ons niet naar richten Ik
voel méér gloed in al mijn ledematen Meer
dan ik ooit kan dichten Woorden
zullen nooit vertalen hoe
onze liefde is gegroeid En
dat zal altijd zo blijven ook
al is de roos uitgebloeid Maar
voelend blijft de roos, het vuur -
twee gedachten, één gevoelen - dat
brandend stroomt door zielen Door
twee harten, één bedoelen
|


Deze berg heeft Willem op 1 maart 2005 voor mij gemaakt.
Hij las dat ik door de griep geveld was.
Kei lief he?