NIEUWE GEDICHTEN
vader
onzichtbare handen
namen jou mee
zonder dat ik ooit
afscheid nemen kon
verloren
het leven voorbij
oneerlijk
ontroostbaar verdriet
een deeltje
van mijn hart
nam jij
onwetend mee
na jouw dood
schopte ik tegen
de wereld aan
vol verdriet
had ik maar
en kon ik maar
mijn jeugd
in een klap
voorbij
vloeipapier
wanneer wij samenvloeien
onze harten één ritme kloppen
is onze stroom van verlangen
voor geen goud meer te stoppen
ogen lijken haast te smeken
begerig kijken we elkaar aan
mijn lijf lijkt voor jou
in vuur en vlam te staan
handen strelen zacht en lief
de brand wordt snel geblust
ik hou van jou zijn de woorden
voordat ik in slaap word gesust
wankelen
wanneer mijn benen
wankelen op de klanken
van jouw stem
ik mezelf voor een moment
totaal vergeten ben
in jouw armen zweef
onze liefde beleef
naar hoogtes ongekend
voel ik geluk
het zijn juist die nachten
vol passie en lust
waarin ik totaal word verwend
levenspad
‘k heb mijn wandelschoenen aangedaan
om het levenspad door te gaan
soms ren ik mezelf voorbij
om vervolgens weer stil te staan
het pad is mooi omringd
door miljoenen kleurrijke bloemen
en ook door passanten waarvan
sommigen er zijn om te zoenen
kuiltjes probeer ik te vermijden
natuurlijk lukt dat me niet altijd
soms ga ik van mijn padje
en raak ik de weg zomaar kwijt
vaak kom ik iemand tegen
met een helpende hand
zodat ik uiteindelijk toch weer
op het goede pad beland
verandering
mijn leven is enorm veranderd
sinds jij bent binnengestapt
niets is meer hetzelfde of gewoon
alles lijkt veel meer op een wonder
een andere manier van kijken
meer mijn gevoelige hart volgen
minder nadenken voor ik wat onderneem
zo kan het dus ook
ik durf enge dingen aan te pakken
zonder bang te zijn voor falen
er is zoveel veranderd
sinds jij mijn levenspad doorkruiste
dankbaar
dankbaar ben ik
voor elke dag
dat ik in goede gezondheid
het leven beleven mag
er is balans
en evenwicht
zelfs een lach
verschijnt dagelijks
op mijn gezicht
soms is het anders
dan zit ik in een dip
maar gelukkig zet ik mijn leven
snel weer op de wip
een koers
een levenspad
ik plan niet ver vooruit
maar geniet
dankbaar voor elke dag
dat ik er mag zijn
vaak in vreugde
soms met verdriet
verwerking
Diep in de wortels van mijn bestaan
Gekerfd in mijn opengereten wonden
Nooit door een levende ziel gezien
Nooit door een liefhebbende hand verbonden
Voel ik de pijn nog snijdend van binnen
Met vlagen de littekens opengaan
Kan ik nog na al die jaren niet begrijpen
Dat ik zo in de kou heb moeten staan
Na werkelijk tientallen jaren
Schijn ik ineens toch wel een mens te zijn
Met gevoelens en onverwerkte achtergronden
Wordt ineens begrepen dat ook ik leefde met pijn
Zoveel jaren zijn voorbij gegaan
Mijn leven heb ik zelf op moeten bouwen
Zonder dat er mensen om mij heen waren
Die toen werkelijk zielsveel van mij houwen
Het enige wat ze konden zien
Was hun eigen diepe verdriet
Ik was nog maar een kind
En ach, die zijn flexibel
Ze zagen me verdomme niet
met jou
met jou heb ik het lef
om grenzen te verleggen
een blik is genoeg
we hoeven niets te zeggen
in jouw beschermende armen
voel ik liefde en vertrouwen
met alles wat je doet
weet ik dat ik altijd op je kan bouwen
zelfs mijn wensen komen uit
met heel veel hulp van jou
mag het dan nog een wonder heten
dat ik zoveel van je hou
dronken
dronken van geluk
voelbaar in elke vezel
pijnlijk verlangen
bij afwezigheid
stralen als sterren
bonkende hartkamers
snelstromend bloed
hittegolven trotserend
oren gespitst
reikhalzend uitkijken
tot je vol verlangen
weer in mijn armen ligt
vermengen
Mijn leven en dat van jou
Vermengen zich op vele fronten
Gezamenlijke interesses
Brachten ons bij elkaar
Zonder woorden kan ik overbrengen
Wat ik voel en wat ik denk
Daarvoor hoef jij alleen maar
Een blik in mijn ogen te werpen
We houden zielsveel van elkaar
Elke dag wordt dat een beetje meer
Wanneer we elkaar zien
Bloeien we beiden op
Soms verwar ik het gemis
Met het pure verlangen
Wat voel ik me gelukkig wanneer ik
Jou weer in mijn armen houd
verleiding
Borsten fier vooruit gestoken
Lonk ik mijn vriendje tegemoet
Ik weet dat hij geen weerstand biedt
Liefde stroomt door mijn bloed
Een aanraking van zijn handen
Een tikje op mijn billen
Doen mij van intens verlangen
Op mijn beentjes trillen
Zijn kussen zijn subtiel
En vragen om veel meer
Natuurlijk laat ik hem dat merken
Elke keer , steeds weer
Hij lacht zijn lieve lach
Fluistert zacht ik hou van jou
en ik denk dan ondeugend
lief, wanneer pak je me nou
papa
In gedachten kringel je rond
Nooit ben je daar weggeweest
Je dwarrelt met vlagen
Weer vrolijk rond in mijn geest
Ik hoor in de verte je lach
In dromen zie ik je staan
Het is net of je al die jaren
Nooit van mij weg bent gegaan
Ik ben zo onbeschrijfelijk trots
Dat ik een deeltje van jou ben
En dat ik naarmate mijn leeftijd vordert
Steeds meer van jou in mezelf herken
niet verloren
verloren ben ik niet
zolang jij mij kust
en alle verdriet in mij
liefdevol sust
verliezen kan ik niet
zolang jij hier nog bent
en mij met jouw liefde
tot op de bodem verwent
ik kan alleen maar winnen
door de tijd die ons nog rest
het enige wat ik kan doen
is mijn stinkende best
mag ik?
mag ik een keer
mezelf zijn
even verzinken
in innerpijn
mag ik een keer
zonder ge-maar
het leven is niet
altijd schitterbaar
mag ik een keer
mezelf laten gaan
soms kan zelfs ik
alle ellende niet meer aan
mag ik een keer
het duurt maar even
want ik besef
dit is het leven
een beetje rouw
armen sla ik om mezelf heen
voel rillingen van de kou
onmacht en er alleen voor staan
verlies en al een beetje rouw
gevonden en weer moeten verliezen
het lijkt bijna zo gewoon
nachtmerries teisteren nachten
realiteit lijkt wel een slechte droom
voel me zo intens verdrietig
woorden schieten nu tekort
kan de letters niet meer lezen
ik hoop dat ik snel weer wakker word
lente
zelfs de vogels zijn blij
met de komst van de lente
ze fluiten er vrolijk op los
met hun gezang
en vrolijk gefladder
verdrijven zij zelfs
de stilte uit het bos
hand
Wanneer je in het licht
het duister niet verneveld
Je het klote idee hebt
Dat de zon nooit voor je schijnt
Je het gevoel niet kan krijgen
Van totaal zorgeloos geluk
Alles dreigt te falen
En alles stuk gaat
Wanneer je niet
Je verleden kan vergeten
Er eigenlijk midden in zit
En er alléén niet uit kan komen
Dan wil ik dat je weet
Dat ik jou een hand aanreik
Het enige wat je hoeft te doen
Is hem aan te nemen
genieten
intens genietend kijk ik
hoe jij mij bemint
via spiegels aan de wand
zie ik hoe je vaardig begint
op geheel eigen wijze
op een ons bekende manier
verwennen wij elkanders lijven
met heel veel plezier
ervaren in elkaar
nog even verliefd als toen
zullen we deze nacht
nog vaak over doen
nagenietend kijk ik
hoe ik jou, en dat is geen straf,
in deze koude nacht
het hemels gevoel meegaf
geen twijfels meer
zo vaak heb ik je gevraagd
of je mij kon beloven
dat je nooit weg zou gaan
zo vaak heb ik getwijfeld
kon ik niet geloven
dat je altijd naast me zou staan
zo vaak heb ik gehuild
vele tranen laten gaan
vanuit een onbestemd gevoel
even zovaak troostte je mij
keek me verliefd aan
je weet wat ik bedoel
zo vaak was ik bang
gewikkeld in angst
je bent toch gebleven
nu weet ik het zeker
eerlijkheid duurt het langst
en de liefde van ons
duurt een heel leven
Daar zijn we vrienden voor
Muziekorgels spelen vrolijk
Door de straten van de stad
We lopen hand in hand
We lachen naar elkaar
Zonder jou zou ik
Niet zo gelukkig zijn
Mijn leven is door jou
Weer op het juiste spoor gezet
Eeuwig zal ik je daarvoor dankbaar zijn
Je trok me uit het diepe dal
En probeert me af te remmen
Wanneer ik weer te snel ga
Van jou kan ik kritiek hebben
Omdat je een eerlijk mens bent
En laat zien dat je van mij houdt
Ik voel me goed bij jou
Je kent me door en door
Ach, daar zijn we vrienden voor
