Gedicht van Wil Melker

weg,
alleen maar weg
mezelf vergeten
niets meer weten
de wereld achterna
feesten dag en nacht
dansen lijf aan lijf
hitte en de spanning
weggaan of ik blijf

ik zoek warmte
van veel mensen
de vragen in hun blik
lippen en de open monden
handen en verborgen zonden
ik verlies me in hun ogen
want ik wil een ander zijn
mezelf heb ik nooit gemogen

je bent de schaduw
die steeds aan me zit
een beeld van lang geleden
je kijkt naar me met pijn
ik wil weer bij je zijn
maar kon je nooit bereiken
jij was het kind zonder gezicht
ik heb je zo gemist

wil melker
15/04/2005