|
gedicht van Raira |

Hemel(aards) thuiskomen
Ik zie maar steeds je ogen
soms vurig dan weer zachter
ze glanzen van intentie
met zoveel meer erachter
ik voel maar steeds je handen
soms stevig dan weer teder
ze vertolken vele woorden
als van een stille reder
ik hoor maar steeds je stem
soms heftig dan weer kalm
maar altijd puur oprecht
met een diepgaande galm
ik ben nog steeds op aarde
maar hemels thuisgekomen
want jouw hart straalt mij de liefde
de verwerkelijking van mijn dromen
Raira (Ria)