|
DUO
GEDICHTen RIEN DE HEER & LIA |

Onze vaders
Kaarsjes worden
binnenkort ontstoken
op de sterfdag
van onze vaders
ieder met zijn
eigen herinneringen
maar met
hetzelfde pijnlijk verlies
een verleden dat
altijd heden zal zijn
verzacht het
verdriet om wat niet meer is
twee vaders, de
één een leven lang geleefd
de ander
eigenlijk nog maar net begonnen
wanneer
stromingen van rivieren
of golfslagen
van de zee
ooit ophouden
met bestaan
neemt de wind
onze gedachten mee
gedragen
herinneringen kabbelen voort,
begeleid door
klanken van berusting,
vormen zij
onze toekomst, op de kracht
die ons door onze
vaders is gegeven
verweven
met onze levens
de oorsprong van
ons bestaan
binnenkort
is het voor ons de dag
om
daar even bij stil te staan
15 november de
dag die ons verbindt
wederzijdse
gevoelens, gedachten
ieder op zijn of
haar manier
gedragen door de
zee en de wind
leven onze
vaders in ons voort
Lia & Rien 24 oktober 2005
|
.
Vol
verwachting
Mijn
ogen staren blindelings in het duister
de
wereld om mij heen ligt schijnbaar in diepe rust
ik kan
de slaap met haar dromen niet grijpen
niemand
die mij omarmt en mijn zorgen zachtjes wegkust
mijn
oren horen zonder naar iets te luisteren
verlangen
naar de rust die jij me zult geven
zonder
dat zijn dromenland en liefde zo ver weg
en
heerst eenzaamheid over mijn verwarde gevoel
dan hoor
ik de sleutel zachtjes in het slot gaan
gelukkig
ben je weer heelhuids thuisgekomen
met een
glimlach wacht ik vol genegenheid op jou
tot je
mij in slaap zal wiegen en ik weer kan dromen
voetstappen
klinken en komen steeds dichterbij
langzaam
gaat de houten deur krakend open
vol
verwachting kijken mijn vermoeide ogen je aan
ik
schrik, verkramp, wat is er met je gebeurd?
ik
schenk je verleidend mijn allerliefste lach
en kijk
je verwonderd en vol verwachting aan
kleed je
nou snel uit en kom bij me in bed
blijf
daar nou niet zo in de deuropening staan
als een
echte Tarzan stort je je op je Jane
lakens
verdwijnen als sneeuw voor de zon
ogen en
oren worden bedolven onder kussen
verward
verstand maakt plaats voor passie
ver weg
hoor ik een ontzettend irritant gepiep
de
realiteit laat hartverscheurend van zich horen
mijn
prachtige droom is abrupt afgebroken
allerdaagse
zaken staan dringend op mij te wachten
duogedicht
van Rien & Lia 20 januari 2005
|