duo-gedicht Paul & Lia

Ik voel je adem

Onder de laatste zonnestralen
zullen wij samen kijken
hoe de zwanen vliegen
en langzaam neerstrijken
op 't zacht golvend water

Op een rotsblok zittend
Turend over het meer
Genietend van de kleurenpracht
Denkend aan die ene keer
De wind blaast zacht

Ik voel je adem
zacht prikken in m'n nek
Als 't duister over ons komt
zal ik je handen tot mij nemen
ze koesteren door de nacht

Sterren fonkelend aan de hemel
schaduwen dansen over je gezicht
de schittering in jouw verliefde ogen
maken mij vederlicht
een zucht ontsnapt uit mijn keel

Ik hoor een laatste nachtegaal zingen
maar ik denk enkel aan jou want
met jou hier in m'n armen
voel ik de lang verwachte geborgenheid
en weet ik
dat ik liefde deel

winters

buiten dwarrelt

sneeuw naar beneden

de zon slaat haar

laatste stralen uit

over onze aarde

het maagdelijk wit

bedekt kale takken

genietend kijk ik naar buiten

met chocomelk in mijn hand

't haardvuur knettert zacht

wanneer ik buiten

een vogel zie zitten

sta ik stil op om

hem niet te laten schrikken

schichtig kijkt hij rond

waakzaam voor gevaar

om vervolgens te genieten

van broodkruimels op de tuintafel

ik sta enkel en kijk

geniet van dit beeld

dit is genegenheid

in al haar pracht,

winter van de nacht