Duo-gedicht van Julius & Lia

.

voorbij

wandelend met zijn twee

samen hand in hand

turend naar de horizon

over het mulle zandstrand

in gedachten drijf ik weg

voel amper jouw verstrengelde

vingers rond mijn huid

hoor nauwelijks wat je zegt

zilte tranen druppelen

vervlogen herinneringen

onverwerkt verleden

alles word me te machtig

zo aan elkaar verbonden

maar toch mijlen ver weg

heb je weet van waar ik nog ben

zoek mij, maak mij weer ongebonden

mijn hand strijkt over jouw gezicht

streelt liefkozend jouw haren

mijn ogen kijken je doordringend aan

wanhopig op zoek naar jou

ik zwerf hier zeven levens

mijn hart gevuld met beton

laat mij gaan, naar die ander

het gaat niet meer met jou

we gaan uit elkander

houden van is soms loslaten

huilend laat ik je gaan

met gebogen hoofd vertrek je

voorgoed uit mijn bestaan