Artikel zoals in het Cuijks/Boxmeers weekblad gaat verschijnen:
Het begint met een gevoel
Door Frank Bekkers
Cuijk -- ik kan je niet vinden want je bent er niet slechts een lege plek is wat je achterliet : met deze regels begint het gedicht “Zoektocht” afkomstig uit de bundel “Dag Papa” van de Cuijkse dichter Lia van der Fluit. De bundel wordt op 15 november uitgegeven.
De datum markeert zowel een einde als een begin, haar vader stierf op deze datum, vierentwintig jaar geleden en nu zoveel jaar later ziet haar gedichtenbundel “Dag Papa” het levenslicht. De regels in het gedicht “Zoektocht” zetten meteen de toon, het gevoel waarnaar Van der Fluit in haar gedichten reikt. “Als dichter verwoord je als het ware je eigen gevoel, ofschoon ik probeer om toch steeds een afstand te houden. Deze derde bundel heeft een erg persoonlijke tint gekregen, evenals de andere twee bundels overigens.” Met deze gedichten komt ze steeds weer kort bij zichzelf, je kunt bijna zeggen dat het zogenaamde verwerkingspoëzie is. Steeds weer probeert ze met de woorden die ze ter beschikking heeft de kracht te leggen die iedereen van ons diep van binnen voelt. “Ofschoon ik van mezelf zeker niet kan zeggen dat het schrijven van gedichten of zelfs literatuur in het algemeen er al vroeg inzat, is het sinds ik mezelf daarin heb ontdekt in een stroomversnelling geraakt.” Van der Fluit maakte in haar schrijverscarričre die nog maar een tweeëneenhalf jaar duurt zo’n zesduizend gedichten zodat ze met recht een veelschrijver genoemd mag worden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat momenteel haar derde bundel het levenslicht ziet. “Het is voor mij allemaal begonnen in het jaar dat ik achtendertig werd,”aldus Van der Fluit. “Ik realiseerde me op dat moment dat ik net zo oud zou worden als mijn vader bij zijn dood was geworden. Een vriend in Haarlem, die me ook nu weer met deze bundel heeft geholpen, spoorde me op dat moment aan om er ondanks het tegenstrijdige gevoel er een feestje van te maken en zo ben ik begonnen met schrijven en nooit meer opgehouden. Vaak ga ik achter de computer zitten en begin dan gewoon. Je kunt je als dichter niet anders bezig houden dan met je eigen gevoel zodat het uiteindelijke resultaat, het gedicht dus, een uiting van emotie op papier is. Als afsluiting krijgt het gedicht een titel mee waardoor het dan ook afgesloten wordt. Een gedicht moet je zien als een venster waardoor je als het ware de mogelijkheid krijgt om iemands ziel te kunnen aanraken. Hoe kan ik het beter aangeven dan met deze bundel die ik heb opgedragen aan mijn aan kanker overleden tante waarmee ik erg intensief contact had. Ik vind het dus ook logisch om de opbrengst van de bundel te doneren aan het kankerfonds. Doordat je ergens door geraakt wordt ga je erover nadenken, het zet zich als het ware vast in je hoofd waarna het vanzelf wel weer een keer los komt. Voor mij is het schrijven een pure ontspanning. Als ik over emoties schrijf die me bezighouden, dus korter bij mezelf blijf dan is een gedicht over het algemeen vrij snel af. Het is niet alleen geweldig om te doen maar je bereikt er ook nog mensen mee die hetzelfde hebben meegemaakt. Vanuit het leven gegrepen, moet iedereen er voor mijn gevoel bij kunnen komen, ik gebruik dan ook geen moeilijke woorden of zinsconstructies.” Eenvoud en doorzichtigheid zijn voor haar erg belangrijk. Ze zit dan ook nooit verlegen om ideeën. Elke aanleiding kan een gedicht opleveren. Tot nu toe heeft ze zichzelf vooral beperkt voor een oude manier van dichten, dus met rijm. Hier is echter de laatste tijd wat verandering in te bespeuren. Verder is ze nog van plan om nog eens een roman te schrijven, maar weet ze nog niet waar deze over zal gaan. Het zal echter zeker niet het laatste zijn wat we van Van der Fluit hebben gelezen, want inspiratie heeft ze nog genoeg.
Het persbericht wat ik naar diverse kranten en tijdschriften heb verzonden:
Geachte redactie,
15 november 2005 brengt Lia van der Fluit haar derde dichtenbundel op de markt.
De titel van de bundel is: “dag papa” De gedichten gaan allemaal over haar gevoelens m.b.t. haar vader en de verwerking van zijn overlijden 24 jaar geleden. De bundel wordt opgedragen aan haar tante die onlangs aan kanker overleden is. De opbrengst van de bundel zal gedoneerd worden aan het Kankerfonds.
De eerste bundel heette: “mijn leven in dichtvorm”en de tweede: “Liefde en Erotiek”.
Wilt u meer informatie over bovenstaande gedichtenbundel dan staat het u vrij om mij te bellen. Tel.nr. =======
De bundel wordt uitgegeven door Boekenbent.nl. Daar vind u meer informatie over de inhoud en de cover van de bundel.
Ik zou het zeer op prijs stellen als u in de wijkkrant hier een artikel aan zou willen wijden. Mede ook door het goede doel wat gesteund wordt.
Alvast mijn oprechte dank.
En ik hoop spoedig iets van u te horen of een bericht te ontvangen.
Met vriendelijke groet,
Lia van der Fluit
===========
=============
Nb: meer informatie over mij is te vinden op mijn eigen site: http://home.deds.nl/~lia/
Een van de gedichten uit de nieuwe bundel:
lang geleden
het is al heel lang geleden
loslaten lukt me niet
hoe hard ik het ook probeer
natuurlijk zijn er momenten
dat ik minder aan je denk
en dat ik volop geniet
van wat het leven mij biedt
het verleden draag ik mee
met jou in mijn gedachten
voor mij is dat normaal
soms laat ik het rusten
veranderen is onmogelijk
de tijd terugdraaien kan niet
accepteren en doorleven
het is al zo lang geleden
en nog ken ik het verdriet
ik draai me langzaam om
zodat niemand mijn tranen ziet