onbestemd

gevangen in mijn
te nauwe kamer
lees ik warme woorden
in het koele glas
van mijn venster op
die vreemde wereld

ik vraag me af waar
dit wonderlijk gevoel
vandaan mag komen
want in onze levens is
geen ruimte voor elkaar
zoeken zullen we
elkander niet
onze harten zijn al
bezet, voorgoed

en toch
raak je me diep
maar ‘n vaag gevoel
van onbestemd verlangen
naar wat niet is
zal uiteindelijk wijken