lGeschiedenis
lCharisma
lBezinningsaanbod
lLandkaart
lLinks
lStart

Nederland

Missieklooster "Heilig Bloed"

 Meeleefdagen

 Bezinningsdagen
 Kostbaar Bloed Missie Kring

 Aanmeldingen

 Heilig Bloed

 Tienray en Den Bosch

 

Aanvankelijk gingen alle kandidaten die in de nieuwe congregatie intraden direct naar Mariannhill in Zuid-Afrika. Al gauw echter bleek dat dat niet practisch was. De kandidaten moesten eerst in een klooster in Europa kunnen intreden, om zo beter voorbereid op reis te kunnen gaan. Zo zond Abt Franz Pfanner in 1889 de eerste vier zusters naar Kirchherten in Duitsland. Vanwege de cultuurstrijd konden de zusters het huis in Kirchherten niet verder ontwikkelen, en op zoek naar een nieuwe plaats kwamen de zusters naar het nabije en gastvrije Nederland. In Helden Panningen, in het bisdom Roermond, vonden de zusters een klooster, en Bisschop Franciscus Boermans nam de vier zusters en 18 postulanten vriendelijk op. Bij deze eerste vier zusters in Nederland was ook Zr. M. Paula Emunds.

Helden Panningen 1901

Op 1 oktober 1891 was de verhuizing naar het klooster St. Joseph voltooid. De kleine gemeenschap groeide heel snel. Het huis was snel veel te klein, zodat de zusters moesten uitkijken naar een groter klooster, of een geschikt bouwterrein.

De opvolger van Abt Franz Pfanner, Abt Gerard Wolpert, en Zr. M. Paula vonden uiteindelijk een geschikt gebied voor de bouw van een klooster. Het terrein, met een klein landhuis, bevond zich in Aarle-Rixtel in Brabant, in het bisdom 'sHertogenbosch (Den Bosch). Abt Franz gaf zelf de naam: Missieklooster Heilig Bloed.

Heilig Bloed 1903

In de geschiedenis van het huis staat ook een bericht over de eerste zeven koeien in Heilig Bloed:"Van Helmond uit kwamen we allemaal in dezelfde tram. Voorin in een veewagen stonden onze vierbeners, daarvan waren in het bijzonder enkele kalveren niet met de reis in zo'n enge behuizing tevreden en lieten dat luidkeels blijken..."

Op 10 sept. 1902 was de eerste Eucharistieviering in een tijdelijke kapel in het nog in aanbouw zijnde klooster, en op 15 juli 1903 was het huis zover klaar dat 74 zusters, novicen en postulanten er in trokken, en op 17 juli werd het huis en de kapel feestelijk ingezegend. Bij de Zustersconferentie in Mariannhill in 1905 werd besloten, volgens de wens van de nog levende stichter, het Moederhuis van Mariannhill naar Heilig Bloed in Nederland te verleggen. Op 6 oktober 1906 volgde de goedkeuring van de Constituties door Paus Pius X, met de bevestiging van Heilig Bloed als Moederhuis van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed. Vele zusters vertrokken van hieruit naar verre landen, voornamelijk naar Afrika. In 1910 werd de Noviciaatsvleugel aangebouwd, omdat het huis te klein werd.

Vertrek naar Afrika In de tuin

In 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit, en hoewel Nederland neutraal bleef waren de gevolgen natuurlijk wel merkbaar. De knechten van het klooster werden in het leger opgeroepen en aan de grenzen van Nederland gestationeerd. Al gauw stroomden vluchtelingen uit België Nederland binnen. De zieken vonden toevlucht in het klooster, de Rode Kruis vlag was al van verre zichtbaar. Na de Eerste Wereldoorlog ging het leven zijn gewone gang. In die tijd stonden de zusters om 04.45 op, en om 05.15 was het Ochtendgebed, de Laudes. Om 20.30 uur was het Avondgebed, en daarna nachtrust. Veel zusters werkten op het land, meerdere zusters werkten in de Wijkverpleging in Aarle-Rixtel.

In 1931 kozen de zusters in het Generale Kapittel eenstemmig Zr. M. Ebba Tirpiz tot tweede Generale Overste. Zij zou het ongewoon lang blijven, namelijk 27 jaren.

In 1938 werd Heilig Bloed alweer te klein voor de groeiende gemeenschap, en zo werd er een nieuwe vleugel aangebouwd, de "Theresiavleugel".

De Tweede Wereldoorlog was een moeilijke tijd. De zusters hielpen waar ze konden, en toen Aarle-Rixtel geëvacueerd werd stelden de zusters het klooster beschikbaar voor de vluchtelingen. Goede koeien en paarden moesten ingeleverd worden, en na veertig jaren trouwe dienst werd in 1942 de torenklok gevorderd. Vanwege het voedseltekort in de grote steden kwamen meisjes uit Rotterdam in het klooster op vakantie. Later werden geallieerde groepen in Heilig Bloed ingekwartierd.

1945

In 1959, tijdens het Generale Kapittel in Heilig Bloed, werd Zr. M. Imeldis Mülder als derde Generale Overste gekozen. Zij leidde onze congregatie door de tijd van het Tweede Vaticaanse Concilie. Een van de veranderingen gedurende die jaren: de zusters gingen een eenvoudiger habijt dragen.

Ook in het Missieklooster Heilig Bloed stond de tijd niet stil. Renovaties waren dringend nodig, en zo werd als eerste de kapel verbouwd. De prachtige glas-in-lood ramen zijn het werk van Zr. Hadwig Münz.

Steeds meer zusters kwamen terug uit de missie om in Heilig Bloed hun levensavond door te brengen; de ziekenafdeling werd gerenoveerd, en voor alle missionarissen op vakantie, op doorreis, of terugkomend, is plaats in huis. Als Generalaat was het huis echter niet practisch meer, omdat het niet centraal ligt. Zo kwam het Generalaat in 1967 tijdelijk naar Mönchengladbach, en in 1970 volgde de verhuizing naar Rome.

Hoewel het Generalaat nu uit Heilig Bloed verhuisde, bleef het klooster de titel "Moederhuis" behouden. Het huis is een internationaal thuis voor de Missiezusters. De twee eerste en voornaamste opgaven van de zusters in Heilig Bloed is het gebed voor de wereld en de zorg voor de oudere en zieke medezusters die na hun jarenlange inzet in verre landen hier hun levensavond doorbrengen. Bovendien is het, net als in 1903, ook het startpunt voor jonge vrouwen uit Nederland die Missiezuster van het Kostbaar Bloed willen worden, hoewel deelneemsters aan meeleefdagen in het klooster ook wel uit België of Duitsland komen. Het postulaat, de eerste fase van de kloostervormingstijd na de intrede, is voor het Nederlandse taalgebied hier in het Missieklooster.

Omdat ongeveer de helft van de oudere zusters Duitstalig is, is de voertaal binnenshuis half Nederlands, half Duits. De talen wisselen zich af, ook bij de gebeden en tijdens de Eucharistieviering. De zusters willen ook hier in huis de missionaire opdracht naar beste vermogen waarmaken. Naast alle werkzaamheden die de samenleving binnen de kloostermuren nu eenmaal vraagt, heeft onze gemeenschap zich ten doel gesteld huis en hart open te stellen voor al diegenen die bij ons zowel geestelijk als lichamelijk tot rust willen komen.

Voor de verschillende mogelijkheden die het huis in de Nederlandse taal biedt, zie bezinningsaaanbod. Jonge vrouwen die meer willen weten over een leven als missiezuster zijn van harte welkom op de meeleefdagen. Ook bestaat de mogelijkheid als geassocieerde opgenomen te worden in de congregatie.

Een routebeschrijving naar het klooster kunt u vinden op de pagina Informatie en Aanmeldingen.

Zusterskapel - Hoofdingang - Het klooster gezien vanuit de tuin