Mijn verslag van de Reünie 2004

Samen met Carla Neervoort ben ik uit Lelystad naar De Pandahut gereden.
Best wel nerveus eigenlijk want de eerste reünie heb ik niet meegemaakt
dus dit was voor mij de eerste keer, gelukkig heb ik veel contact via e-mail
gehad met een aantal mensen, dus scheelde wel.

We waren één van de eerste, niet de eerste want Jan Janssen en Hans Schijf
waren al druk met de naamkaartjes bezig.

Tijdens ons kopje koffie kon ik mijn ogen niet van de deur af houden en ja hoor één voor één
kwamen ze binnendruppelen, onze klasgenoten. Elke keer was er weer een blik
van ken ik je, herken ik je, want we waren natuurlijk met twee klassen.

Toen iedereen zat en wat had gedronken kwamen de foto’s, ook de naambadges
(heel leuk idee trouwens van Hans) werden nog een keer bekeken, op dat moment kwamen
ook de leesbrilletjes boven tafel. Tja, onze klas is toch allemaal zo een beetje rond
1954 geboren en dan krijg je dat. Maar ik moet zeggen het viel me niet tegen,
ik heb geen verlopen hoofden gezien dus we kunnen wel stellen dat de meeste van ons
"goed geconserveerd" zijn gebleven (wellicht komen de rolators en de bloemetjes jurken
volgende keer aan de orde maar dat zien we dan wel).

Ik heb me echt heel erg vermaakt die avond en als ik om heen keek had ik de indruk
dat iedereen het naar zijn zin had. Jan had zoveel moeite gedaan voor de muziek
maar ik moet tot mijn schande bekennen dat ik amper wat heb gehoord omdat ik het te
druk had met kletsen. Jammer genoeg heb ik niet met iedereen kunnen praten maar
dat ga ik volgende keer goedmaken.

De locatie was natuurlijk ook precies goed, niet te groot en niet te klein,
er hadden nog wel een paar klasgenoten bij gekund maar het was vol genoeg om het
intiem te maken.

Mijn complimenten voor Henny (Henneke) Snoek het was allemaal perfect geregeld en verzorgd.

Volgens mij gingen we om ongeveer half één richting huis. De heenweg ging soepel dus
terug moest wel een eitje zijn. Nou, niet dus. Willy Breebaard zou naar haar moeder gaan
in Almere, dus dachten Carla en ik, die weet de weg (dom natuurlijk blindelings achter
iemand aanrijden), helaas was dat niet zo dus na een paar rondjes extra toch richting
Lelystad met een hoofd vol hernieuwde herinneringen.

Jammer dat de opkomst een beetje aan de magere kant was maar ik hoop dat dat volgende
keer wordt goedgemaakt. Want….. klasgenoten die niet zijn geweest, jullie hebben
echt wat gemist. Het was een geslaagde avond.

Gerda Heere

Terug